بعد از آنها

ازعاشقانه هامان در سخن این نشان بود 

که دراین عشق ما را، توفیر فروان بود.

دلمان درآتشی غریب سوزان بود

و آتش به دل را کوه یخی، گلستان بود

سودای سراب و غم وهم را باکی نبود
که این وهم دل پر تلاطم را، آرام جان بود

  

و آنک 

زمان بود

که روان بود

که تند و بی امان بود

که امید نشان بود

که باد وزان آن، آتش فروزان را، فرونشان بود.

-----------------------------

با اشاره به شعر پاسخ از مهدی اخوان ثالث