روحیه ی ما زمخت نیست والا...
پراگماتیکه...واقع گرا.
آدما کم میارن...حالا یه ماه...یه سال...ده سال...دیر زود و سوخت سوز!
من میگم اگه کسی واسه عشق ناکامش نابود میشه و خرقه میدره و میره بیابون صرفا محاسباتش غلط بوده...
اینکه یه لحظه فک کنی عشق امروز رو با "شعرُ ورای" قرن ۵ میشه برابر کرد، یا اینکه بخوای یه معنی خیلی متعالی به عشق بدی و یا دوست داشتن و ارتباط رو خارج و دور از ضعف های آدما تعریف کنی...(بدون نقص، عالی ، رویایی) صرفا حاصل رویاهای دست نیافته ماست.
همون حکایته که اون بابا رفته بود با سطل ماستش کنار دریا و قاشق قاشق ماست رو تو دریا میکرد که میخواد دوغ درست کنه.
میدونست نمیشه! ولی تو دلش میگفت: "اگه بشه چی میشه".
عشق همونه که تو ده چهارده سالگی به دختر/پسر همسایه داشتی و واسش پشت پنجره کیشیک میکشدی... چیزی به نام عشق متعالی تر و معنای والاتر زاده ی یه سری تخیل بی اساسه...
به قول فروغ "مجنون امروزه که زیر درخت بشینه و شعر بگه و جور جفا رو خوشش بیاد صرفا یه بیمارروانیه!! لیلی های امروزی "پورشه" سوار میشن و ۱۲۰ تا میگازن، کسی تو کار جور وجفا نیست"
خلاصه در نهایت میخوام بگم الکی ارزش اضافی تو پاچه ی "جور جفا کشیدن از یار نکنین".
اگه معشوقه جور جفا میده :
TO HELL WITH HIM/HER
عاشق امروز نه لازمه رند باشه..نه بلاکش. آدم باشه بسه!
