بخت نا یار ما

مرا فرصت اندک شد و

شدت آنچنان.

حرارات شعله کشان و

دل و جانم زبان.

تو آن دیر یافته ی من و

من آن گم شده ی زمان.

سراب است

خیال است

زمَستی شراب است

گه گاه گم شدن راه کسی چون تو

 و

پیدا شدنت در راه کسی چون ما